Station Arnèke
Station Arnèke is een spoorwegstation in de Franse gemeente Arneke waar de treinen van het openbaarvervoersnetwerk TER Nord-Pas-de-Calais stoppen die via de lijn Arras-Duinkerke rijden.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie

Kerkhof van Arneke
Het Kerkhof van Arneke is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Arneke in het Noorderdepartement. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Sint-Maartenskerk en is omringd door een haag en lindebomen.
Aan de noordelijke hoek van het kerkhof staat een gedenkteken voor de gesneuvelde gemeentenaren uit de Eerste Wereldoorlog.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie

LE LION D'OR
Kleine restauratie mogelijk, vooraf reserveren. Terras, binnenplaats, barbecue, tabak, kranten, (kras)loten. Tél: 03.28.42.31.38 E-mail: - emmanuelle.kieken@wanadoo.fr -
Auteur: Nord Tourisme
Meer informatie

Arneke
Arneke is een gemeente in de Franse Westhoek, in het Franse Noorderdepartement. De gemeente ligt in Frans-Vlaanderen in de streek het Houtland. Zij grenst aan de gemeenten Zegerskapel en Bollezele in het Noordwesten, Ledringem in het Noordoosten, Rubroek in het Westen, Zermezele in het Oosten, Ochtezele in het Zuidwesten en Wemaarskapel in het Zuidoosten. De gemeente heeft ongeveer 1.550 inwoners. In het oosten van de gemeente ligt het gehuchtje Le Cygne.
Arneke ligt in het Houtland op een hoogte van 14-50 meter, en de dorpskern ligt op 25 meter hoogte. De Pene stroomt langs Arneke in noordelijke richting,
Auteur: Wikipedia

Station Esquelbecq
Station Esquelbecq is een spoorwegstation in de Franse gemeente Ekelsbeke op de lijn Arras-Hazebroek-Duinkerke. Het wordt bediend door de treinen van de TER-Nord-Pas-de-Calais. .

Esquelbecq Military Cemetery
Esquelbecq Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Ekelsbeke in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt ongeveer één kilometer ten westen van de dorpskerk. Ze werd ontworpen door Edwin Lutyens en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Centraal aan de westkant staat het Cross of Sacrifice, aan de oostkant de Stone of Remembrance. Er worden 636 doden herdacht waarvan 579 uit de Eerste Wereldoorlog en 47 uit de Tweede Wereldoorlog. Zeven slachtoffers konden niet meer geïdentificeerd worden. Geschiedenis : Bij het begin van het Duitse lenteoffensief werd in april 1918 de begraafplaats gestart toen een Australisch en een Canadees veldhospitaal zich in Ekelsbeke installeerden. De begraafplaats bleef tot september van dat jaar in gebruik. Er liggen 569 Britten, 1 Canadees, 2 Australiërs, 4 Nieuw-Zeelanders, 1 Zuid-Afrikaan, 1 Indiër, 7 Duitsers en 3 Fransen begraven. Ook op de gemeentelijke begraafplaats van Ekelsbeke liggen twee Britse oorlogsgraven. Ook in het begin van de Tweede Wereldoorlog werden hier gesneuvelden bijgezet. Het ging dan om slachtoffers die vielen bij de Duitse opmars van mei 1940 en de Britse terugtrekking naar Duinkerke. Soldaat George Hunter van het 2nd Bn. Durham Light Infantry werd wegens desertie geëxecuteerd op 2 juli 1916.
Auteur: jaribi

Les cavaliers randonneurs de l'Yser
Les cavaliers randonneurs de l'Yser Contactgegevens Tel: 03.28.65.78.60 E-mail: acry2@wanadoo.fr
Auteur: Nord Mirra POIs Exo

Les cavaliers randonneurs de l'Yser
Tél: 03.28.65.78.60 E-mail: acry2@wanadoo.fr
Auteur: Nord Tourisme

Ekelsbeke
Ekelsbeke is een gemeente in het Franse Noorderdepartement, in de Franse Westhoek, met ruim 2.200 inwoners.
De gemeente heeft een naam met Nederlandse oorsprong. Gelegen bij een overtocht aan de IJzer in de aanwezigheid van vele eiken kreeg de plaats de naam 'Ekelsbeke' waarvan Esquelbecq de verfranste versie is.

Kasteel van Esquelbecq
Het kasteel van Equelbecq heeft de vorm van een grote vierkant, geflankeerd door 8 torentjes. Een band van witte stenen omhelst het kasteel op halve hoogte, met als betekenis de aanzienlijke en voorname macht van de plaatselijke adellijke (leen)heren. Het gebouw, waartoe men toegang heeft over twee bruggen, is omgeven door slotgrachten. Men veronderstelt dat een eerste kasteel in hout bestaan heeft vanaf de 9de eeuw om zich te behoeden voor de noordelijke (vijandelijke) invallen, maarniets bewijst dat het bestaan heeft op de huidige plaats. De laatste algemene restauratie van het kasteel dateert van 1606, een datum die we konden lezen op de toren voor zijn instorting in 1984.. Aan het begin van de 17de eeuw, heeft men geprofiteerd om talrijke vensters langs de muren te plaatsen, muren waarvan de dikte op enkele plaatsen hun fundament met een meter overschrijd. Het kasteel en de bijgebouwen zijn ingeschreven in de inventaris van Historische Monumenten op 24 juli 1944. Na de instorting van de donjon (toren van slot) in 1984, heeft een comité voor de bescherming van dit erfgoed van Esquelbecq; Deze actie heeft het klassering als historisch monument. van de volledige site mogelijk gemaakt op 17 september 1987. Het kasteel van Equelbecq is niet te bezoeken. Maar u kunt vanaf de hekkens het volgende opmerken: het duivenhok, daterende uit 1606, de Franse tuin grenzend aan een bosrijk park, de portierswoning (1590). Op het plein kun je de herberg van het kasteel (1615) opmerken, waarvan geveltop versierd is met runetekens..
Auteur: jaribi

LA TABLE DES GEANTS
Dit restaurant, gelegen in een oud gebouw, opende de deuren eind juli 2002. Het ligt in een antieke brouwerij die in Frans-Vlaamse stijl werd gerestaureerd. Er is een all-in formule: bezoek aan de brouwerij Thiriez + degustatie + groepsmaaltijd (tel.: 03.28.62.88.44). Er worden familiemaaltijden, zakendiners, clubfeestjes,... gehouden. Inrichting in het thema van de reuzen. Speelhoek voor kinderen op de eerste verdieping. Specialiteiten: 'pitade à la Rouge flamande', rundspaté, witte molsla uit het Noorden. Contactgegevens Tel: 03.28.62.95.84 E-mail: contact@restaurant-latabledesgeants.com
Auteur: Nord Mirra POIs Exo

Klokkentoren en beiaard
Klokkentoren en beiaard Bezoek o.l.v. een gids aan de Saint-Folquin kerk, Vlaamse hallekerk en de bijbehorende klokkentoren, van dinsdag tot zondag Contactgegevens Tel: 03.28.62.88.57
Auteur: Nord Mirra POIs Exo

MUSEUM OVER DE WESTHOEK
Tél: 03.28.62.88.57 E-mail: maison.westhoek@wanadoo.fr
Auteur: Nord Tourisme

BISTROT DE BABAR
De eigenaar van het café lacht u vriendelijk tegemoet. Sportverenigingen, buurtbewoners en ieder ander die goede adresjes kent geniet hier van de vrolijke sfeer. Op de twee terassen voel je je in het hoogseizoen helemaal op vakantie. Barbecue mogelijk, vooraf reserveren. Parkeerplaats aanwezig. Tél: 03.28.62.96.96 E-mail: - bernard.delabaere@orange.fr -

AU LION D'OR
In het café 'Au Lion d'Or' wordt u hartelijk ontvangen in de sfeer van een buurtcafé, midden in het plaatsje Esquelbecq in Frans-Vlaanderen. Tafelvoetbal en darts geven iets extra's aan het café. Zaal voor groepen aanwezig, vooraf reserveren. Vlakbij parkeren op het dorpsplein. Tél: 03.28.65.61.09

Massamoord van Wormhout
De massamoord van Wormhout is een voorval tijdens de Slag om Duinkerke waarbij 80 voornamelijk Britse soldaten werden vermoord door soldaten van de Waffen-SS. De massamoord vond plaats op 28 mei 1940.
In de veronderstelling dat ze krijgsgevangen zouden worden genomen, gaven de Britse troepen van de 144th Infantry Brigade of the 48th Infantry Division zich over aan het oprukkende Duitse leger. Zij waren gestationeerd te Wormhout om deze Duitse troepen te vertragen.

Wormhout
Wormhout.
Auteur: FilipSup

Patrick et Natacha LICOUR
B&B in een typisch 18de eeuws huis in Vlaamse stijl. 2 kamers van alle gemakken voorzien. Mogelijkheid voor afgeschermde privé parkeerplaats. Uitgerust met: Bemeubelde verblijven en gîtesVoor reservatie: http://www.leclosflamand.fr

Vlaams Folkloremuseum Jeanne Devos
Het museum Jeanne Devos ligt middenin een prachtig groen decor en is een van de meest interessante musea over streekfolkore. Jeanne Devos, de eerste vrouwelijke fotograaf, doorkruiste na de oorlog de Vlaamse wegen en vereeuwigde het landschap en de inwoners van de regio waarvan ze zoveel hield. Contactgegevens Tel: 03 28 62 81 23 E-mail: tourisme@ot-wormhout.fr

Museum Jeanne Devos
Het museum is een eerbetoon aan Jeanne Devos, de eerste vrouwelijke fotograaf in Frans-Vlaanderen. Jeanne Devos was in dienst bij pastoor Lams van Wormhout. Samen fotografeerden ze een groot aantal volksgebeurtenissen en het leven van de plattelandsmensen in de streek. Enkele kamers van de voormalige pastorij zijn natuurgetrouw met typisch Vlaams meubilair.

L'ECU
L'ECU Contactgegevens Tel: 03.28.62.95.50 E-mail: hutinphilippe@yahoo.fr

MOLENS
Tél: 03 28 62 81 23 E-mail: tourisme@ot-wormhout.fr

Wormhout
Het graafschap Wormhoudt werd gesticht in 1067 en maakte deel uit van het Graafschap Vlaanderen. Vandaag is Wormhout, dat gelegen is aan de Peenebeek en de Ijzer, de hoofplaats van het kanton. Dit plattelandsstadje slaagde er wonderwel in zijn traditionele kenmerken te bewaren dankzij een goed onderhouden patrimonium en een bruisend verenigingsleven. Hier bevindt zich trouwens ook de oudste windmolen van de lage landen (1183). Behalve de pittoreske Grote Markt met de prachtige kiosk, pakt Wormhout graag uit met zijn vele groene accenten die als even zoveel natuurlijke rustpunten verspreid liggen over het grondgebeid. De toeristische accommodatie (bvb het recreatiecentrum aan de « Etang des trois sources » of de Drie-bronnen-vijver) is in volle expansie terwijl de economische activiteiten uitstekend worden geïntegreerd in de regionale context. Algemeen Oppervlakte27,41 km² Inwoners (1 jan. 2011)5.308 (193,7 inw./km²) Hoogte5 - 33 m
Auteur: jaribi

RESTAURANT DE LA KRUYS STRAETE

Wormhout
Wormhout is een gemeente in het Franse Noorderdepartement. Wormhout ligt aan de IJzer en de Penebeek in de Franse Westhoek, onderdeel van Frans-Vlaanderen. In 1962 veranderde de gemeente officieel de oude schrijfwijze Wormhoudt in Wormhout, wegens de veranderde spelling van Nederlandse plaatsnamen.
Volgens de legende zou de Bretonse koningszoon Winok na de stichting van de Abdij van Sint-Winoksbergen opnieuw de stilte hebben opgezocht in het iets zuidelijker gelegen Wormhout, waar hij in 717 ook begraven werd. Dit is historisch niet correct. De heilige Winok stichtte weliswaar een priorij of cella op het door Heer Heremarus geschonken domein 'Woromhold' maar is hoogstwaarschijnlijk nooit in Sint-Winoksbergen geweest. Pas in 1022 kwam zijn gebeente in de heropgebouwde abdijkerk van Sint-Winoksbergen terecht. De cella van Wormhout was niet meer dan een houten kloostertje met een bescheiden hospitaal bestemd voor armen, zieken en pelgrims.

Peenebeek in Wormhout
De Pene of Peene, ook wel Pe(e)nebeek (Frans: Peene Becque), is een riviertje dat ontspringt in het noorden van Frankrijk. Het stroomt langs Ochtezele, Arneke, Ledringem en Wormhout, en mondt dan ten westen van Wilder in de IJzer uit. De Franse dorpjes Noordpene en Zuidpene zijn naar het riviertje vernoemd. Op 11 april 1677 vond aan de Pene, in de buurt van Kassel, een veldslag plaats; de derde Slag bij Kassel, ook wel Slag aan de Pene genoemd. Lengte : 23,9 km, ontspringt in Montagnard op 86m hoogte. Heeft 'n 2° bron rond Sainte-Marie-Cappel in Dekkers Veld op 43m hoogte. Monding ligt in Wormhout op 6m hoogte, rond Hooghe Huis waar de Peenebeek in de IJzer stroomt.

Vijver van de 3 bronnen
De Basis van Vrijetijdsbestedingen van de Vijver van de 3 Bronnen wordt zeer door bezoekers van alle leeftijden bezocht: sportlieden, snelwandelaars, sterrenkundigen, amateurs van tafeltennis... hij is een pleisterplaats voor de vissers. Zij wordt geplaatst op de output van Wormhout, vlakbij de WORMHOUT-wegenhoofdlijn - CASSEL Talrijk zijn de amateurs van picknick die de plaatsen per mooie tijd investeren om van de natuur en de rust van onze Vlaamse campagne te genieten. Hij is eveneens een punt van etappe voor de trekkers die het bestaan van wandelpaden in onze sector Wormhoutois.Distante van nauwelijks een kilometer van stadscentrum beoordelen (in de richting van Cassel), bevindt deze basis zich van vrijetijdsbestedingen in een oude boerderij waarvan de gebouwen tijdens restauratie zijn. Op deze plaats van volle lucht, die in een kader van groen en rust heeft genesteld, zult u tot uw beschikking vinden: • tafels van picknick• een tafel van tafeltennis• een terrein van petanque• trajecten van wandeling• een platform van astronomieLe barbecue wordt er en de gereglementeerde visvangst toegestaan. Reglementering van de visvangst die aan de koffie "aan beide molens" moet teruggetrokken worden

25m - Top van wandeling Circuit du moulin de la Briarde
Hoogte punt (met 25 meter) van wandeling nr.3 van a pied dans le nord - Coeur de Flandre , Circuit du moulin de la Briarde.

Molen Deschodt of Moulin Briarde
De Moulin Deschodt (Deschodtmolen, ook wel Moulin de la Briarde of Moulin de Riele) is een standerdmolen te Wormhout. Het betreft een zeer zware molen die, om economische redenen, geheel uit hout is vervaardigd. Het bouwjaar is 1756. De molen bevat de inscriptie: GEMAAKT DOOR INGELBERTUS MARTYNUS ENDE PHILLIPUS FRANCOIS DE SMYTTERE 1756. De twee verdiepingen tellende molen heeft een geschat gewicht van 80 ton en het wiekenkruis heeft een spanwijdte van 24 meter. Daarom wordt de molen wel le géant des Flandres (de reus van Vlaanderen) genoemd. In 1780 was er sprake van de naam Ondankmeulen, al is niet duidelijk waarom. De naam Moulin de la Briarde, die vaak aan deze molen werd gegeven, is in feite onjuist: Deze naam had aanvankelijk betrekking op een molen die enkele kilometers van de Moulin Deschodt verwijderd was. In 1891 werd de molen nog 200 meter verplaatst om hem dichter bij het molenaarshuis te plaatsen. Dit was, dankzij de uitneembare houten constructie, betrekkelijk eenvoudig. Ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog overleed de molenaar. De molen bleef enkele jaren onbeheerd, doch in 1921 kocht molenaar Abel Deschodt de molen. Daarmee kon deze, in tegenstelling tot de 10 andere windmolens die de gemeente in 1806 nog telde, gered worden. De molen werd geheel gerenoveerd en kreeg daarmee zijn huidige aanzien. In 1926 werd een nieuwe builinrichting aangebracht en ook werden diverse mechanische krachtbronnen, zoals een dieselmotor, een locomobiel en een elektromotor, in gebruik genomen. Deze zijn alle nog aanwezig. In 1963 stopte de productie van meel, waarna nog granen voor veevoeder werden gemalen. In 1966 schonk Deschodt de molen aan de gemeente, één jaar voor zijn overlijden. Daarna werd het molenaarsbedrijf overgenomen door Abels zoon Maurice. Deze wilde weer met windkracht draaien, maar het wiekenkruis kwam niet meer in beweging. Restauratiewerkzaamheden werden uitgevoerd en metalen wieken werden aangebracht. In 1983 was de molen weer maalvaardig. Later verwierf de gemeente ook het molenaarshuis met inventaris, teneinde daar een museum van te maken.

Molen Deschodt
De Molen Deschodt of Deschodtmolen is een standerdmolen gelegen in de gemeente Wormhout in het Franse Noorderdepartement.
Het betreft een zeer zware molen die, om economische redenen, geheel uit hout is vervaardigd. Het bouwjaar is 1756. De molen bevat de inscriptie: GEMAAKT DOOR INGELBERTUS MARTYNUS ENDE PHILLIPUS FRANCOIS DE SMYTTERE 1756. De twee verdiepingen tellende molen heeft een geschat gewicht van 80 ton en het wiekenkruis heeft een spanwijdte van 24 meter. Daarom wordt de molen wel le géant des Flandres genoemd. De kast van de molen is verbreed met een kombuis.

DS Arnéke
Op zoek naar de jonge IJzer in het 'blote land'
29,4 km
De wandeling brengt je door een nagenoeg vlak polderlandschap waar van oudsher de winden vanuit het Nauw van Calais vrij spel hadden en dat pas vanaf de negende eeuw geleidelijk op de zee werd veroverd. De bodem is er zanderig, maar toch uiterst vruchtbaar door de kleideeltjes die de zee eeuwenlang aanvoerde. Uitgstrekte hofsteden worden slechts onderbroken door verstilde dorpen met dominante kerken en verfranste namen: Arnèke (Arneke), Esquelbecq (Ekelsbeke), ... Ondanks hun annexatie door Frankrijjk in het begin van de achttiende eeuw - Vrede van utrecht 1713 - ontmoet je er nog de Vlaamse ziel. Je hoort er nog in beperkte mate het 'Vlèmsch', een Vlaams dialect dat behoort tot het West-Vlaams. De oude volksdevotie is nooit ver weg: waar je gaat langs (Frans)Vlaamse wegen kom je Mariakapelletjes tegen. De kerkhoven liggen vol dragers van Vlaamse namen.
De rode draad in deze tocht is de IJzer. Een derde van deze typische laaglandrivier - in het vlakke boerenland is er nauwelijks verval - ligt in Frankrijk. De bron van deze rivier is al lang een onderwerp van discussie, maar ligt officieel in het Frans-Vlaamse Buysscheure, even buiten ons wandelgebied. Waar je hem voor het eerst te zien zult krijgen, is hij nog maar een flinke beek, niet breder dan zijn belangrijkste bijrivier, de Peenbeek.